Utang ng Pilipinas Umabot sa ₱17.7 Trillion: Pinakamataas na Debt-to-GDP Ratio sa Loob ng 20 Taon
Umabot na sa ₱17.71 trillion ang kabuuang utang ng Pilipinas sa pagtatapos ng 2025—ang pinakamataas sa kasaysayan ng bansa—habang patuloy ang pangungutang ng pamahalaan upang tustusan ang budget deficit at mga gastusin ng gobyerno.
Ayon sa pinakahuling datos, ang debt-to-GDP ratio ng bansa ay nasa 63.2%, mas mataas kaysa 60.7% noong 2024. Ito na ang pinakamataas na antas mula 2005, kung kailan umabot sa 65.7%.
Mas mahalaga, lampas na ito sa internationally accepted “manageable” threshold na 60%, isang antas na karaniwang binabantayan ng mga international lenders at credit rating agencies.
Ibig sabihin nito: mas mabigat ang utang kumpara sa laki ng ekonomiya ng bansa.
Bakit Lumobo ang Utang?
May tatlong pangunahing dahilan:
Patuloy na Pangungutang – Ginamit ang bagong utang upang pondohan ang budgetary requirements ng gobyerno, kabilang ang infrastructure, social services, at debt servicing.
Pagbaba ng Piso – Ang paghina ng piso laban sa dolyar at iba pang major currencies ay nagpalaki sa halaga ng foreign-denominated debt kapag kinonvert sa piso.
Interest Payments – Habang tumataas ang utang, tumataas din ang bahagi ng pambansang budget na napupunta sa interes—pera na hindi na napupunta sa serbisyo publiko.
Bakit Ito Delikado?
Kapag mataas ang debt-to-GDP ratio:
Mas mahal mangutang sa international markets
Mas mahigpit ang kondisyon ng mga lender
Mas kaunting pondo ang natitira para sa edukasyon, kalusugan, at serbisyong panlipunan
Para sa administrasyon ni Ferdinand Marcos Jr., ito ay hindi lamang usapin ng accounting—ito ay usapin ng pamamahala at direksyon ng ekonomiya.
Hindi pa krisis, pero warning sign na malinaw na malinaw.
Ang tanong ngayon:
📌 Saan napunta ang utang?
📌 May malinaw bang plano para pababain ito?
📌 O ipapasa na naman sa susunod na henerasyon?
